مشاورین مهندسی ما با شما تماس خواهند گرفت👇🏻👇🏻👇🏻
[contact-form-7 id=”73″ title=”Contact page”]

[contact-form-7 id=”73″ title=”Contact page”]

ماشین سازی زاگرس تولید کننده دیگ بخار،ابگرم،آبداغ،روغن داغ در این مقاله سعی میکنیم با توضیحات کامل در مورد دیگ بخار پاسخ مناسبی برای پرسش دیگ بخار چیست پیدا کنیم. دیگ بخار یا steam boiler یکی از بویلر های متعارف در صنایع مختلف است که از معماری شبیه سایر بویلر ها برخوردار است.دیگ بخار محفظه ای است که در درون آن آب به کمک یک منبع گرمایی به بخار تولید می شود. اولین دیگ بخارمتشکل از پو سته ای ساده با یک لوله تغذیه و یک خروجی بخار بود که روی آن با آجر پوشیده می شد، سوخت در داخل پوشش دیگ سوزانده می شد و گرمای آزاد شده از روی سطح پایینی پوسته که شبیه کتری بود عبور داده می شد. تحقیقات صورت گرفته نشان داد که گرم کردن یک منبع بزرگ آب بازده کمی دارد. پس اینبار محصولات داغ احتراق را از میان لوله هایی که در پوسته دیگ قرار داشتند و آب آنها را احاطه کرده بود عبور دادند که نه تنها سطح تماس آب با گرما را افزایش داد،بلکه کمک کرد تا تشکیل بخار از آب توزیع یکنواخت تری پیدا کند. سپس دیگهایی طراحی شد که در آنها آب از درون لوله ها و آتش از بیرون آنها عبور می کرد.هر چه تعداد این لوله ها بیشتر و اندازه آنها کوچکترمی بود بازده بیشتری داشتند .
اجزای تشکیل دهنده دیگ بخار
یک دیگ بخار در حالت کلی دارای پوسته یا بدنه یا شل ، کوره اصلی و فرعی و لوله های پاس های حرارتی و اجزا و اتصالات دیگر می باشد.
انواع دیگ بخار
دیگ های بخار اصولا در سه نوع واترتیوب و فایرتیوب و طرح ترکیبی ساخته می شوند. انواع دیگ بخار واترتیوب یا لوله آبی اکثرا در صنایع تامین نیرو مانند نیروگاه های تولید برق مورد استفاده قرار می گیرد و دیگ های بخار لوله آتشین یا فایرتیوب در صنایعی که بیشتر نیاز به تولید بخار اشباع دارند مانند صنایع غذایی مورد استفاده قرار می گیرند.
در مقاله انواع دیگ بخار بیشتر در مورد مدل های مختلف دیگ بخارهای صنعتی و بویلرها توضیح داده شده است.
ویژگی های مختلف دیگ های بخار
برخی از ویژگیهایی که یک دیگ بخار می تواند داشته باشد عبارتند از :

پمپ
وظیفه پمپ در دیگ بخار تامین و تزریق آب مورد نیاز به دیگ می باشد. پمپ باید بتواند مقدار آبی که در دیگ به بخار تبدیل می گردد را جبران نموده و از کاهش سطح آب دیگ جلوگیری نماید. پمپ تغذیه دیگهای بخار معمولاً از نوع طبقاتی و استنلس استیل می باشد.
نصب یک صافی در مسیر ورودی به پمپ جهت جلوگیری از ورود هرگونه ذرات خارجی موجود در آب به پمپ ضروری است. همچنین بعد از پمپ نیاز به یک شیر یکطرفه بوده تا از برگشت بخار از دیگ به پمپ و آسیب رساندن به پمپ جلوگیری نماید.(شیر یکطرفه بعد از پمپ در کارخانه نصب گردیده است.) لازم است از کارکردن پمپ بدون آب جلوگیری نمایید.
شیر تغذیه
بعد از پمپ و قبل از دیگ نصب می گردد. این شیر دارای یک عدد یکطرفه (Check Valve) بوده و از برگشت آب یا بخار به داخل پمپ جلوگیری می نماید. (به دلیل اطمینان بیشتر، در دیگ های بخار تولیدی گروه صنعتی انصار معمولاً یک عدد شیر یکطرفه بین فلنجی استنلس استیل اضافی نیز قبل از شیر تغذیه نصب می گردد.) این شیر باید دائما در حالت کاملاً باز بوده تا آب به راحتی وارد دیگ گردد. بعد از آبگیری و قطع پمپ نیز شیر یکطرفه از برگشت آب یا بخار به پمپ جلوگیری مینماید.
اپراتور باید با کنترل حرارت لوله ارتباطی بین شیر تغذیه و پمپ از عدم برگشت آب و بخار به پمپ مطمئن گردد. این کار بلافاصله بعد از خاموش شدن پمپ باید صورت گیرد. در صورت برگشت آب و بخار به داخل پمپ سریعاً بایستی شیر تغذیه را بسته و از ورود آب و بخار به پمپ جلوگیری به عمل آید. سپس پیچ های قسمت یکطرفه را باز نموده و شیر یکطرفه را از هرگونه جرم یا رسوب که مانع عملکرد صحیح شیر گردیده است پاک نموده و مطمئن شوید سطوح آب بندی خراش یا خوردگی نداشته باشند.
اگر سطح آب در مخزن تغذیه یا دی اریتور بالاتر از سطح آب دیگ است هنگام خاموش بودن و عدم وجود فشار در دیگ، شیر تغذیه را ببندید تا آب از مخزن به دیگ وارد نشده و لبریز نگردد.

پرشر سوییچ
وظیفه پرشر سوییچ (Pressure Switch) در دستگاههای کارواش بخار تنظیم و کنترل فشار دیگ کارواش می باشد. (تنظیم فشار دیگ در درجه اول باید بر اساس فشار طراحی دیگ و سپس متناسب با نیاز مصرف کننده صورت گیرد.) دیگ های بخار کارواش متناسب با ظرفیت و مطابق استاندارد دارای دو یا سه عدد پرشرسوییچ می باشد.
پرشر سوییچ شماره (۱)، پرشر سوییچ حد (on/off) مشعل بوده و هرگاه فشار از حد نرمال بالاتر رود، فرمان خاموش شدن مشعل را خواهد داد و سپس با پایین آمدن فشار، فرمان روشن شدن مشعل را صادر می نماید.
پرشر سوییچ شماره (۲)، پرشر تنظیم شعله مشعل بوده و با توجه به فشار تنظیمی، شعله مشعل را از شعله بلند به شعله کوتاه به صورت دو مرحله ای یا تدریجی تنظیم میکند. (در دیگ های کوچک و مشعل های تک مرحله ای این پرشر سوییچ وجود ندارد.)
پرشر سوییچ شماره (۳)، پرشر سوئیچ اطمینان بوده و در صورتی عمل می نماید که پرشر سوییچ شماره(۱) عمل نکرده باشد. در این صورت همزمان با به صدا درآوردن آژیر دیگ، به مشعل فرمان خاموش خواهد داد. فشار پرشر سوییچ اطمینان معمولا اندکی بالاتر از پرشر سوییچ حد تنظیم می گردد.
توجه داشته باشید که در قسمت بالای پرشر سوییچ ۲ عدد پیچ وجود داشته که یکی مربوط به کم و زیاد کردن فشار و دیگری که روی آن کلمه دیفرانسیل نوشته شده جهت کم و زیاد کردن حساسیت پرشرسوییچ بکار می رود. به طور مثال در صورتی که دیفرانسیل روی ۲ بار تنظیم شده باشد در صورتی که مشعل در فشار ۸ بار خاموش گردد مجدداً با اختلاف ۲ بار (عدد دیفرانسیل) یعنی روی۶ بار روشن می گردد.

وظیفه اصلی لول کنترل در دیگ بخار کارواش کنترل کننده سطح آب می باشد
کنترل کننده سطح یا لِوِل کنترل (Level Control) وظیفه کنترل سطح آب درون دیگ بخار کارواش را به عهده دارد. متناسب با ظرفیت دیگ و مطابق استاندارد تعداد کنترل کننده های سطح دیگ یک یا دو عدد خواهد بود. این کنترل کننده ها به گونه ای طراحی شده اند که کلیه کنترل های لازم برای خاموش و روشن کردن پمپ تغذیه، روشن و خاموش کردن مشعل و اخطار سطح پایین آب ( متناسب با سطح آب درون دیگ) را به طور اتوماتیک انجام دهد.
هنگامی که در اثر تبدیل آب به بخار، سطح آب از حد مشخصی (Low Water) درون دیگ پایین تر آید این کنترل کننده ها توسط تابلو کنترل به پمپ تغذیه فرمان داده و با روشن شدن پمپ، موجب افزایش سطح آب درون دیگ می گردند. با افزایش سطح آب و رسیدن به سطح مشخص شده (High Water) مجدداً فرمان قطع پمپ تغذیه صادر می گردد. این سیکل در صورت عملکرد صحیح دیگ تکرار می گردد.
اگر به هر دلیل پس از کاهش سطح آب، عمل آبگیری مجدداً انجام نگرفته و در اثر ادامه کارکرد دیگ، سطح آب از سطح خیلی کم (Low-Low Level) پایین تر آید جهت جلوگیری از بی آبی و سوختن دیگ، ضمن به صدا درآمدن آژیر هشدار، به مشعل فرمان قطع داده خواهد شد.

نشان دهنده سطح (Level Indicator) یا آبنما وظیفه نمایش سطح آب درون دیگ را به عهده دارد. متناسب با ظرفیت دیگ و مطابق استاندارد تعداد آبنما های دیگ یک یا دو عدد خواهد بود. نشان دهنده های سطح آب به دو صورت مغناطیسی و یا شیشه ای تولید شده که استفاده از هر یک مزایا و معایب خود را دارا می باشد.
از آنجا که مشاهده سطح آب توسط اپراتور از اهمیت ویژه ای برخودار است لازم است همواره شیشه محافظ و لوله شیشه ای آبنما تمیز نگه داشته شود. جهت اطمینان از عملکرد صحیح و تمیز نمودن محفظه آبنما لازم است به صورت دوره ای شیر تخلیه زیر آب نما باز شده تا محفظه از رسوبات پاک گردد.

برای شستشوی خودرو چهار منطقه فرضی وجود دارد :
منطقه 1 : از ابتدای شیشه ها تا کل سقف
منطقه 2 : مابین ذح (خط بدنه خودرو ) تا شیشه ها
منطقه 3: از بالای رکاب تا خط بدنه
منطقه 4 : کل رکاب و زیر گلگیرها و لاستیک ها
برای تمیزی بیشتر و با کیفیت منطقه 4 باید با فشار آب شسته و تمیز گردد و در صورت کثیفی بیش از منطقه 3 نیز باید با شسته شود چون مواد الاینده و گرد و خاک این منطقه زیاد و سرعت کار با بخار کم می باشد .
فشار بخار نسبت مستيقم با كيفيت شستشو دارد يعني هرچه قدر فشار کارواش بخار مناسب ( بين 4 تا 8 بار ) باشد كيفيت شستشو بمراتب بهتر خواهد بود به همين منظور فشار بخار توليداين شركت در محدوده 1 تا 10 بار طراحي و ساخته شده است ولي براي اخذ نتايج بهتر فشار بار دستگاه در بين 4 تا 8 بار تنظيم گرديده است . دستگاه قادر است در بالاترين فشار تنظيم بصورت كاملا اتوماتيك خاموش و به محض رسيدن به فشار 4 بصورت خودكار روش خواهد شد پس بخار توليد و ذخيره شده در دستگاه هيچ وقت پايان نخواهد يافت و كارواش داركمبودي از بابت بخار احساس نخواهد كرد . هرچه فشار بخار به درجه بار بالا نزديك باشد مقدار نفوذ و تميزكردن ان موثرتر خواهد بود .
در اكثرشركتهاي توليد خودرو رنگ خود معمولا در درجه حرارت بالاي 200 پخته مي شود . در كارواش بخار دماي خروجي بخار در بالاترين نقطه 160 درجه سانتيگراد است به همين جهت اولا اين دما ( بالا ترين نقطه حرارت بخار كارواش بخار ) هيچ ضرري براي رنگ خودرو نخواهد داشت . ضمنا چون بخار داراي حرارت مي باشد ميزان تاثيرگذاري آن بر شتسشوي خودرو بالا بوده و كليه مواد زايد و گرد و خاك ، روغن و ……. به راحتي و با كيفيت بالاتر از آب پاك و تميز خواهد نمود .
براي كسب نتايج خوب در شتسشوئي خودرو زوايه پايش کارواش نانو بخار روي بدنه خودرو و خصوصا در توشوئي خودرو بايد بين 25 تا 45 درجه باشد در صورت پايش مسقيم کارواش بخار روي خودرو يا فضاي داخلي خودرو جابجايي مواد زايد و گرد و خاك سخت تر و احتمال تميزي آن داراي كيفيت پائين و خصوصا زمان تميزكردن خودرو بشدت افزايش پيدا خواهد كرد لازم است بخار با زاويه پايش مناسب به مناطق يكه كارشتسشو انجام ميگيرد مناسب باشد اين مهم بمرور زمان و با كسب تجربه هاي بعدي براحتي بدست خواهد آمد.
مهارت در پايش کارواش بخار و اينكه در چه مناظقي از خودرو پايش نزديك و در كجاي خودرو پايش زياد باشد به تجربه فردي بستگي دارد براي اخذ نتيجه بهتر لازم است خروجي بخار حداقل با خودرو 5 الي 10 سانتيمتر باشد اين امر خصوصا در توشوئي خودرو اگر رعايت نشود موجب خواهد شد خطوط روشني از خودرو ( مثلا متفاوت از رنگ سقف) ايجادكند يعني بخار قادر است در صورت ملاحظه نكردن فاصله نقاط يكه نزديك به خودرو با تميز تر از ساير نقاط باشد . پيشنهادمي گردد . بخار را روي مناطق مختلف طوري پايش نمائيدكه بخار بعد از خروجي بصورت توده بخار باشد نه بصورتيک خط پر .


کارواش بخار نوعی از دیگ های بخار هستند که صرف نظر از اندازه و نوعشان می توانند خطرناک باشند و چنانچه درست بازرسی و نگهداری نشوند باعث خسارت جانی و مالی قابل توجهی خواهند شد. اگر چه ادوات ایمنی دیگ از تبدیل شدن شرایط عملیاتی خطرناک دیگ به فاجعه جلوگیری میکنند،اما فقط با نگهداری درست می توان از وقوع شرایط عملیاتی خطرناک در دیگ های بخار پیشگیری نمود. تنها راه جهت حصول اطمینان از عملکرد صحیح ادوات ایمنی یا کنترل دیگ های بخار این است که نگهداری، تست، و بازرسی مورد نیاز آن ها به طور مرتب انجام شود. در آمریکا بازرسی مرتب دیگ های بخار امری قانونی است که اکثراً توسط ایالات و در بعضی موارد توسط فرمانداری ها و شهر ها کنترل می شود. دیگ های بخار باید توسط بازرسین گواهینامه دار طبق یک برنامه زمانی مدون مورد معاینه قرار گیرند.
سرویس و نگهداری روز مرۀ دیگ های بخار از مسئولیت های مهندسین تأسیسات، مدیران نگهداری ساختمان و یا مدیران ساختمان است.
نکتۀ مهم و قابل توجه این است که اکثر مشکلات دیگ های بخار اتفاق نمی افتند؛ بلکه به تدریج و طی یک دوره زمانی طولانی بوجود می آیند به گونه ای که غالباً پرسنل نگهداری متوجه آن ها نمی شوند. بازرسی مرتب دیگ های بخارعلاوه بر ایمنی،از نظر عملکرد بهینه و راندمان انرژی نیز حائز اهمیت است. دیگ های بخار انرژی بالایی مصرف می کننــــــد و از لحاظ مصرف انرژی سالانه، دومین مصرف کننده عمده در سیستم های تهویه مطبوع می باشند. عملکرد ناکارآمد دیگ های بخار به منزلۀ اتلاف انرژی وافزیش هزینه هاست. بازرسی های منظم همچنین می توانند عمر یک دیگ را طولانیکنند.
در حالتی که مشعل روشن است، با حضور مسئول تأسیسات دیگ های بخار، کلید پمپ تغذیه آب را روی حالت خاموش قرار داده و بگذارید در اثر تبخیر، سطح آب پایین رود تا به علامت کم آبی روی شیشه آبنما برسد. در این وضعیت ، باید مشعل خاموش شده و چراغ مربوط به سطح آب کم روشن و زنگ خطر شروع بکار نماید. توسط کلید مربوطه، زنگ را قطع و اجازه دهید آنقدر بخار خارج گردد تا به سطح آب خیلی کم برسد. در این لحظه چراغ مربوط به سطح آب خیلی کم روشن شده و آژیر شروع بکار می کند. صدی آژیر توسط کلید مربوطه قطع و پس از اینکه این مراحل به خوبی کنترل شد، پمپ تغذیه آب را روشن و آبگیری را کامل کرده و مشعل را روشن نمایید. این مراحل جهت اطمینان از عملکرد سیستم کنترل آب انجام می شود. دیگ نمی بایست مدت زیادی در حالت سطح آب خیلی کم باقی بماند.
تجهیزات هشدار دهنده دیگ از قبیل زنگ ها و لامپ ها را کنترل نمایید.
چنانچه در مراحل فوق اشکالی مشاهده شد، سریعاً جهت رفع آن اقدام و در صورت عدم موفقیت ، با شرکت، تماس حاصل فرمایید.
صافی پمپ تغذیه را کنترل نموده و در صورت نیاز آنرا تمیز نمایید.
وقتی که مشعل درحال کار می باشد، چشم الکتریکی را از جای خود خارج کنید. شعله باید بلافاصله قطع و چراغ اخطار روشن شده و آژیر شروع بکار نماید. بدین ترتیب مدار کنترل شعله بررسی می گردد. چشم الکتریکی را با پارچه ی نرم و تمیز پاک کرده و در جای خود قرار دهید. الکترودهی جرقه زن و فنجانک سوخت (1) یا نازل (2) را کنترل و درصورت مشاهده رسوب تمیز نمایید.
اتصالات دمپر هوا و سوخت را کنترل نمایید.
تذکر: مواردفوق رادراولین فصل کاری دیگ انجام دهیدوبعدازآن با توجه به میزان بهره برداری از دیگ، برای انجام آنها می توان اقدام نمود. بدین معنی که می توان تعیین کرد که درچه فاصله زمانی لوله ها و در چه فاصله زمانی داخل دیگ را می بایست بازدید کرد. باید در نظر داشت که حداکثر زمان تمیز کاری لوله ها از سه ماه تجاوز ننماید، چون با تمیز نگه داشتن لوله ها، بازدهی دیگ بیشتر خواهد شد. چنانچه سطوح لوله بری مدت طولانی تمیز نشود، علاوه بر پایین آوردن ظرفیت اسمی دیگ، عمر لوله ها هم کاهش می یابد.


دو نمونه بویلر بزرگ صنعتی
بویلر یا دیگ بخار(به انگلیسی: Boiler) دیگبخار عبارت است از یک مخزن بسته که در آن بخار آب جهت استفاده در خارج از آن توسط گرمای ناشی از احتراق سوخت تولید میشود. داخل دیگ بخار شامل دو بخش طرف آتش و طرف آب است. سطح گرمایی دیگ بخار به مجموع کلیه سطوح در طرف آتش دیگ بخار اطلاق میشود. تمام بخشهای داخلی و تحت فشار یک دیگ بخار از آلیاژهای آهنی ساخته میشوند. دیگهای بخار از نظر نوع جنس به دو دسته چدنی و فولادی تقسیمبندی میشوند. دیگ بخار چدنی برای تولید بخار کم فشار ساخته میشود. اکثر دیگهای بخار از نوع فولادی هستند.
جیمزوات مخترع اسکاتلندی که اغلب از او به عنوان مخترع ماشین بخار یاد میشود چهره اصلی انقلاب صنعتی است. وات در واقع اولین سازنده ماشین بخار نیست. هرو او آلکساندریا در قرن اول میلادی ابزارهای مشابهی را توصیف کرده بود. در سال ۱۶۹۸ توماس ساوری ماشین مشابهی را به ثبت رساند که برای تلمبه کردن آب از آن استفاده میشد و در ۱۷۱۲ توماس نیوکومن نوع پیشرفتهتری از آن را به ثبت رساند. با وجود این ماشین ساخته شده توسط نیوکومن کارایی بسیار کمی داشت و آن را فقط برای خارج کردن آب از معادن زغال سنگ به کار میگرفتند. وات با اینکه فقط یک دوره کارآموزی یکساله را در زمینه ابزارسازی گذرانده بود ولی از استعداد ابداع و نوآوری فراوان برخوردار بود. وی در سال ۱۷۶۴ هنگامی که مشغول تعمیر یک مدل از ماشینهای نیوکومن بود به ماشین بخار علاقهمند شد. وات اصلاحاتی آنچنان مهم و ارزنده در ماشین اختراعی نیوکومن به عمل آورد که میتوان او را مخترع اولین ماشین بخار دانست. اولین تغییر مهم وات که در سال ۱۷۶۹ به ثبت رساند اضافه کردن یک محفظه جداگانه تراکم بخار بود. او همچنین با عایقبندی، سیلندر بخار را مجزا کرد و در سال ۱۷۸۲ ماشین دوطرفه را اختراع نمود. تمام اینها همراه با چند فقره تغییرات و اصلاحات کوچکتر به کارایی بیشتر ماشینهای بخار منتج شد. این ازدیاد کارایی عملاً به معنای تفاوت بین یک ابزار ماهرانه ولی نه چندان قابل استفاده با وسیلهای با توان صنعتی فراوان بود. وات در سال ۱۷۸۱ با اختراع یک سری چرخدنده حرکت تناوبی موتور را به حرکت دورانی تبدیل کرد. با استفاده از این ابزار بر موارد استفاده از موتور بخار به شکل چشمگیری افزوده شد. وات که خود فاقد استعداد لازم در کارهای تجاری بود، در سال ۱۷۷۵ به اتفاق ماتیو بولتون که مهندسی چیرهدست و معاملهگری توانا بود شرکتی تأسیس کرد، طی ۲۵ سال بعد شرکت وات – بولتون تعداد زیادی موتورهای بخاری تولید و به بازار عرضه کرد که در نتیجه ثروت سرشاری نصیب آن دو گردید. در باب اهمیت ماشین بخار مبالغه و گزافهگویی نمیشود. درست است که بسیاری از اختراعات دیگر در انقلاب صنعتی نقش داشتهاند؛ ولی هیچیک از آنها بهتنهایی نمیتوانستند برای انقلاب صنعتی حیاتی باشند. قبل از آن اگر چه از نیروی آب و باد برای به گردش درآوردن چرخ آسیابها استفاده میشود ولی منبع اصلی نیرو همواره عضلات انسان بود. استفاده از این عامل ظرفیت تولید صنعتی را به کلی محدود میکرد. با اختراع ماشین بخار این محدودیت بر طرف شد. پس از آن انرژی بسیار زیادی برای تولید در دسترس بود و مرتباً نیز به میزان آن افزوده میشد.
همگام با توسعه صنعت در قرن گذشته، استفاده از دیگهای بخار با فشار بالا ضرورت پیدا کرد و بنا به دلایلی، گاهی نیز انفجارهای مصیبت باری به همراه داشته است. آن روزها دیگهای بخار شامل ظروف تحت فشار با قطرهای زیادی بود که تحت فشار داخلی، دچار تنشهای انبساطی در دیوارههای این ظروف میگردید. مقدار این تنش به نام تنش حلقهای معروف است. بهترین راه برای جلوگیری از بروز این مشکل کاهش قطر ظرف تحت فشار است که این امر اساس کار دیگهای لوله– آبی است. در این دیگها آب، درون لولهها جاری است و گازهای داغ در سطح خارجی لولهها جریان دارند. دیگهای لوله آبی متشکل از ظروفی به نام درام هستند که توسط لوله به یکدیگر متصل شدهاند. آب در درون لولهها گردش کرده و گازهای داغ از اطراف لولهها عبور میکنند. مهمترین مزیت دیگهای لوله آبی آزادی در افزایش ظرفیت ساخت آنهاست. دیگهای لوله آبی میتوانند تا ظرفیت نیم تن در ثانیه بخار با فشار ۱۶۰ اتمسفر و دمای۵۵۰ درجه سانتیگراد تولید کنند. البته دیگهای لوله آبی به صورت پکیج و در ابعاد کوچکتر نیز ساخته میشوند که در صنایع نفت و پتروشیمی کاربرد فراوان دارند.
این نوع دیگهای بخار معمولاً، شامل بدنه اصلی، صفحه – لولههای جلو و عقب، کوره و اتاقک برگشت میباشد که پس از مونتاژ و جوشکاری ابتدا کامل مورد آزمایشهای غیر مخرب (پرتونگاری، اولتراسونیک، مایع نافذ و…) قرار گرفته و سپس عملیات تنشگیری آنها در کوره مخصوص انجام میگیرد.
بویلرها بر حسب تعداد مسیری که گازهای ناشی از احتراق طی میکند تا وارد دودکش شوند به چند دسته تقسیم میشود.


🔹یکی از دستگاههایی که جهت اندازه گیری فشار بکار می رود، مانومتر است، در واقع مانومتر فشار سنجی است که با آن فشار گاز محبوس در یک ظرف را اندازه گیری می کنند. مهمترین عامل اندازه گیری فشار لوله بروردون می باشد، لوله برودون یکی از قسمت های اصلی مانومتر است که با مقطع تقریبا بیضی به شکل C ساخته شده که یک طرف آن مسدود و ظرف دیگر آن به نقطه فشار وصل می شود. فشار سنجهای نوع بوردون قادرند از 30 تا 50000 پوند بر اینچ مربع را اندازه بگیرد. فشار وارده باعث می شود نوک آزاد لوله بوردون حرکت کند و این حرکت بوسیله سیستم اهرم به چرخ دنده و عقربه منتقل می شود و عقربه روی صفحه فشار را نشان می دهد.
🔹 از انواع دیگر مانومترها می توان به مانومتر U شکل اشاره کرد که یک لوله U شکل است که یک سر آن باز است و سر دیگر آن به ظرف دارای گاز متصل است. در این لوله جیوه یا مایع های دیگر را می توان ریخت. ارتفاع جیوه در دو شاخه لوله برابر است ولی با باز شدن شیر ظرف و ورود گاز به درون آن، ارتفاع جیوه در لوله تغییر می کند و با توجه به آن فشار گاز اندازه گیری می شود.
🔹 مانومتر ها می توانند به طور غیر مستقیم برای اندازه گیری سایر متغیرها نظیر دبی سیال/ گاز، سرعت، سطح مایع و ارتفاع بکار روند

